دو سال گذشت. دو سال از سوختن دوستانمان در پرواز شوم سفينه مرگ سي 130 گذشت و دو سال چهره عدالت اسلامي در برابر دادخواهي ما خجل شد.
ديگه اشكي براي مظلوميت اين دوستان پاكمان ريخته نميشود.چه دليلي دارد كه براي مرگ آنها گونه بخراشيم؟ يك نگاه به دور و برتان بيندازيد متوجه ميشويد كه بايد براي عزيزان و همكاران از دست رفتهمان قهقه زد.خوش به سعادتشان كه رفتند و با عزت رفتند و از آنچه ما امروز با آن درگيريم خود را خلاص كردند.
بايد براي خودمان گريه كنيم و احتمالا مجلس ختمي كوچك و محقر برگزار كنيم چون اينان عزت و شكوه ما را نميخواهند .اينان ما را كوچك ميخواهند همانند افكار خودشان . آدمهاي كوچك را تاب پذيرش انديشههاي بزرگ نيست پس ما هم بايد كوچك بمانيم تا توان زيستن داشته باشيم.
ديگه اشكي براي مظلوميت اين دوستان پاكمان ريخته نميشود.چه دليلي دارد كه براي مرگ آنها گونه بخراشيم؟ يك نگاه به دور و برتان بيندازيد متوجه ميشويد كه بايد براي عزيزان و همكاران از دست رفتهمان قهقه زد.خوش به سعادتشان كه رفتند و با عزت رفتند و از آنچه ما امروز با آن درگيريم خود را خلاص كردند.
بايد براي خودمان گريه كنيم و احتمالا مجلس ختمي كوچك و محقر برگزار كنيم چون اينان عزت و شكوه ما را نميخواهند .اينان ما را كوچك ميخواهند همانند افكار خودشان . آدمهاي كوچك را تاب پذيرش انديشههاي بزرگ نيست پس ما هم بايد كوچك بمانيم تا توان زيستن داشته باشيم.
فرزندان دو قلوی علیرضا برادران فردا عدالت را چگونه در ذهن خود مجسم می کنند؟
+ نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم آذر 1386ساعت 12:28 توسط مطهره شفیعی
|